14 t/m 18 juli Oversteek Cascais naar Sao Miguel

Donderdag 14 juli en volgende dagen

07.00 Reveille, 08.30 Palaver, 09.00 vertrek naar Ponta Delgada trip van 785 mijl. Het is niet te geloven maar de wind is gaan liggen, dit is een geruststellend teken. We hijsen de genua en zijn benieuwd hoe de oceaan zich heeft opgebouwd de afgelopen dagen. We voeren twee reven en de genua en gaan er als een tiet vandoor. We moeten allemaal onze draai vinden en het grote genieten is nog niet echt aan de orde. In de nacht wordt Frans echt zeeziek en Philip is vanaf het begin al appelig. Het is alsof we in een wasmachine zitten en krijgen ook een golf binnen. We gaan de nacht in en lopen wacht 2 uur op 4 uur af. De zeekooi is geïnstalleerd en de mannen hebben een goede plek. Als je nooit zeeziek bent moet je het doen met een plekje bij het toilet op de grond, waar ik comfortabel slaap. Er staat een wassende maan, die ons bijlicht, verder weinig verkeer. We zijn heel blij met de AIS. We houden goede voortgang en de eerste dag leggen we 160 mijl af. We gaan goed. Langzamerhand komen we in het ritme en hebben interessante gesprekken, lezen veel, eten en slapen, meer hoeft niet. Frans werkt iedere dag zijn boekje bij en kan lyrisch vertellen over het orgelspel van de zonnestralen bij zonsopkomst die door de de wolken piepen. Dat wil ik ook zien en wissel van wacht met hem. Frans en ik eten heerlijk rode kool met stoofvlees, Philip komt steeds strakker in het vel te zitten, heeft nog steeds geen trek. Hebben een rustige nacht en voor het eerst slaap ik ook weer in bed. We maken nog steeds goede voortgang. Het is inmiddels zondag en de heren maken het ontbijt, ook Philip eet voor het eerst weer. Een stralende dag, geen wind, de oceaan heeft 50 tinten blauw. Ik lees mijn vijfde boek uit. De dieseltank wordt bijgevuld, waarna de mannen langs een lijn een duik nemen, met hun goddelijke lijven, in de oceaan. Nadat de rust weer is hersteld krijgen we een fantastische dolfijnenshow rond de boeg van de Roboot. Gracieus draaien ze van links naar rechts, duiken naar de diepte om weer snel naar boven te springen. Het is van grote schoonheid vooral als ze je aankijken. Diep onder de indruk eten we en maken ons klaar voor de wacht. We vangen flarden van een marifoongesprek op tussen de Vlietstroom en de Tournesol over het weer wat we de komende nacht kunnen verwachten. Gezien onze ervaring bij de aanloop naar Cascais neem we geen enkel risico en zetten ons derde rif in het grootzeil. De mannen blijven buiten en ik leg mij te ruste in de zeekooi, wat een luxe plek. Gelukkig valt het mee en om 02.30 pak ik de wacht weer op. Op de vierde dag zien we om 15.45 land. Mooi contouren van een grote bult in zee, Sao MIguel, de Azoren. Dan ben je er nog niet, maar dit is weer een mijlpaal. We varen in het donker langs het eiland met zijn lichtjes, waardoor het opletten is bij het invaren van de haven. Om 03.45 knopen we de lijnen vast in Ponta Delgada. Moe maar zeer voldaan leggen wij ons te kooi.